De Verenigde Staten accepteren Nordstream 2.

22 juli 2021

De afgelopen decennia is de gasproductie in West-Europa gestaag gedaald, terwijl de consumptie juist is toegenomen. Dat groeiend tekort moet worden ingevuld met extra import van LNG en gas uit andere landen. Mede om die reden kocht het Nederlandse Gasunie in 2007 het gastransportnet in Noord-Duitsland. Strategisch een slimme zet, want daarmee werd Nederland direct gekoppeld aan het aanlandingspunt van Nordstream, de gasleiding die via de Oostzee Rusland rechtstreeks met Duitsland verbindt. Nordstream is weliswaar niet de enige verbinding tussen Duitsland en Rusland, maar de overige leidingen doorkruisen diverse landen, waardoor het transport kwetsbaar is voor (dreigingen tot) afsluiting bij (handels)conflicten.

Het belang van ongestoorde gaslevering aan West-Europa is dermate groot dat Gazprom en vier Westerse energiebedrijven, waaronder Shell, in 2015 besloten tot de aanleg van een tweede Nordstream. Maar, wat goed is voor West-Europa is niet noodzakelijkerwijs ook goed voor Oost-Europa. Het doortransport door landen in het oosten heeft immers strategische waarde en levert geld op. Bovendien maakt Nordstream 2 het mogelijk om de toelevering van Russisch gas aan Europa fors op te voeren, waardoor er minder LNG nodig is, LNG dat onder andere door Amerika wordt geleverd. Dat alles maakte Nordstream 2 doel voor keiharde Amerikaanse sancties, sancties waardoor de Westerse oliebedrijven uit het project stapten, net als een van de belangrijke bouwers van de leiding, het Nederlands/Zwitserse Allseas. De sancties leidden ook tot spanningen tussen de VS en Duitsland, want mede door de versnelde sluiting van het Groningenveld, is het Russische gas hard nodig. Bij velen zal de opluchting dan ook groot zijn dat Duitsland en de Verenigde Staten tot een akkoord zijn gekomen. De VS staakt het verzet tegen Nordstream 2, terwijl Duitsland er voor zal waken dat aardgas niet als een politiek wapen wordt gebruikt.


Deel dit


Dit vind je misschien ook interessant….